\u00a0Wie\u015b Przyszowa po\u0142o\u017cona na po\u0142udniu Polski to miejscowo\u015b\u0107 s\u0142yn\u0105ca z przepi\u0119knych krajobraz\u00f3w oraz zabytk\u00f3w architektury. \u00a0Znajduje si\u0119 ona w gminie \u0141ukowica, nale\u017c\u0105cej do powiatu limanowskiego i wojew\u00f3dztwa ma\u0142opolskiego. Wie\u015b malowniczo rozci\u0105ga si\u0119 w dolinie rzeki S\u0142omki<\/em>1<\/sup>, b\u0119d\u0105cej lewym dop\u0142ywem Dunajca, a po obu jej stronach wznosz\u0105 si\u0119 pasma Beskidu Wyspowego. S\u0105 to od strony zachodniej: Kuklacz (672 m.n.p.m.), \u0141y\u017cka (807 m.n.p.m.), P\u0119p\u00f3wka (777 m.n.p.m.) oraz B\u0105kowiec(595 m.n.p.m.), a od strony po\u0142udniowo-wschodniej wzg\u00f3rza dzia\u0142u Kaniny(595 m.n.p.m.) i Okr\u0119glica(605 m.n.p.m.).<\/em>2<\/sup><\/p>\n\n\n \u00a0Wie\u015b Przyszowa jest jedn\u0105 z najstarszych miejscowo\u015bci powiatu limanowskiego. Pierwsze wzmianki o przyszowskiej osadzie si\u0119gaj\u0105 XIV wieku, kiedy to w roku 1326 powsta\u0142a parafia, pierwotnie jako fundacja rycerska.3<\/sup> Jan D\u0142ugosz w Kronice<\/em> zamie\u015bci\u0142 wpis o istnieniu na terenie Przyszowej drewnianego, konsekrowanego ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rego fundatorem by\u0142 Janik Gryfita wnuk Wierzbi\u0119ty z Przyszowej<\/em>4<\/sup>. Wed\u0142ug D\u0142ugosza r\u00f3d Wierzbi\u0119t\u00f3w herbu Janina by\u0142 pierwszym historycznym w\u0142a\u015bcicielem Przyszowej.<\/p> <\/p>\n 1<\/sup> M. Szewczyk, Parafia Przyszowa w latach 1918-2006, Rzesz\u00f3w 2011, s. 12. Miejscowo\u015b\u0107 \u00a0Wie\u015b Przyszowa po\u0142o\u017cona na po\u0142udniu Polski to miejscowo\u015b\u0107 s\u0142yn\u0105ca z przepi\u0119knych krajobraz\u00f3w oraz zabytk\u00f3w architektury. \u00a0Znajduje si\u0119 ona w gminie \u0141ukowica, nale\u017c\u0105cej do powiatu limanowskiego i wojew\u00f3dztwa ma\u0142opolskiego. Wie\u015b malowniczo rozci\u0105ga si\u0119 w dolinie rzeki S\u0142omki1, b\u0119d\u0105cej lewym dop\u0142ywem Dunajca, a po obu jej stronach wznosz\u0105 si\u0119 pasma Beskidu Wyspowego. S\u0105 to od strony […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1365","page","type-page","status-publish","hentry"],"yoast_head":"\n
\n
2<\/sup> Tam\u017ce, s.12.
3<\/sup> B. Kumor, Powstanie i rozw\u00f3j organizacji ko\u015bcielnej w Ma\u0142opolsce Po\u0142udniowej do ko\u0144ca XVI wieku, Lublin 1960, s. 523-524.
4<\/sup> S. Morawski, S\u0105decczyzna za Jagiellon\u00f3w, T.2 (2008), s. 359.
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"